เมนูหลัก

ฝากร้าน

ผักบุ้งทะเล

k04
ภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต

ชื่อวิทยาศาสตร์  : Ipomoea  pes-caprae  (Linn.)  Sweet
วงศ์  : Convolvulaceae
ชื่อท้องถิ่น  : ละบูเลาห์  (มาลายู-นราธิวาส)
ลักษณะของพืช  : ผักบุ้งทะเลเป็นพืชที่มีเถาเลื้อย  ลำต้นทอดไปตามยาวบนพื้นดิน  ใบเป็นรูปหัวใจปลายเว้าเข้าหากัน  เมื่อใบหนาจะกรอบน้ำ หักง่ายดอกเหมือนดอกผักบุ้ง  มีผลเล็ก  กลม
การปลูก  : ปลูกได้โดยใช้เมล็ดและตัดลำต้นปักชำ   พบเห็นทั่วไปตามธรรมชาติบริเวณริมทะเล   เป็นพืชที่ทนต่อความแห้งแล้งได้ดีมาก
ส่วนที่ใช้เป็นยา  : ใบและเถาสด
ช่วงเวลาที่เก็บเป็นยา  : เก็บใบขนาดกลางที่มีความสมบูรณ์เต็มที่
รสและสรรพคุณยาไทย  : ถอนพิษลมเพลมพัด  (อากาศที่บวมเปลี่ยนที่ไปตามอวัยวะทั่วไป)  ทำเป็นยาต้มใช้อาบแก้อาการคันตามผิวหนังได้ มีรายงานว่ายางของผักบุ้งทะเลมีพิษ  รับประทานแล้วจะเกิดอาการเมา  คลื่นไส้ วิงเวียน
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์  : ใบผักบุ้งทะเลมีน้ำมันหอมระเหย (Essential oil) มีกรดอินทรีย์  เช่น  malic  acid.  citric acid. tartaric  acid fumaric  acid . succinic acid.  maleic  acid  และมีสารอื่นๆ  มีฤทธิ์แก้อาการแพ้ จากการทดลองพบว่ามีฤทธิ์ต่อต้านฮีสตามินและยับยั้ง พิษของแมงกะพรุนได้  มีรายงานว่าผู้ที่ถูกพิษแมงกะพรุน  12 ราย  ใช้ครีมที่ผสมกับใบผักบุ้งทะเล  แผลจะหายสนิทและเป็นแผลน้อยมากในบางราย มีการค้นคว้า  ทดลองกันต่อไปอีก ที่สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  ศศิธร  วสุวัต  และคณะ  กำลังพัฒนาอยู่  ในปัจจุบันคงจะพัฒนาไปมากมายแล้ว 
วิธีใช้  : การใช้ผักบุ้งทะเลรักษาอาการแพ้  ทำได้โดยการเอาใบและเถาผักบุ้ง ทะเลมา  1 กำมือ  ล้างให้สะอาดแล้วเอาไปโขลกจนละเอียด  คั้นเอาน้ำทาในบริเวณที่เกิดอาการบวมแดง  บ่อยๆ  ทาวันละ 2-3 ครั้ง  เช้า  กลางวันและเย็น  จนอาการหายไป.


ที่มา  : รักษาโรค ด้วยสมุนไพร    "ยุวดี  จอมพิทักษ์  "