เมนูหลัก

ฝากร้าน

ขลู่

k11
ภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต

ชื่อวิทยาศาสตร์  : Pluchea indica  Less.
วงศ์  : Compositae
ชื่อท้องถิ่น  : หนวดงิ้ว  หนาดงั่ว  หนาดวัว  (อุดรธานี)  ขี้ป้าน (แม่ฮ่องสอน) คลู (ใต้)
ลักษณะของพืช  : ขลู่เป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก  ยอดและใบอ่อนมีขนอ่อนอยู่โดยทั่วไป  ใบกลมมน ปลายใบหยัก ดอกออกเป็นช่อ  ยังประกอบด้วยดอกเล็กๆ  สีขาวอมม่วง
การปลูก  : ขลู่เป็นพืชที่ชอบขึ้นอยู่ตามลำธารน้ำทั่วไป โดยเฉพาะที่มีน้ำเค็ม ขึ้นถึง  พบได้ทั่วไปในเขตร้อน  เช่น  ประเทศไทย อินเดีย  มาเลเชีย ฟิลิปปินส์  จีน เป็นพืชที่ปลูกได้ง่าย  โดยการใช้กิ่งแก่ปักชำ  ขึ้นได้ในดินแทบจะทุกชนิด
ส่วนที่ใช้เป็นยา  : ใช้ใบสดและแห้ง
รสและสรรพคุณยาไทย  : ขับปัสสาวะ  แก้ปัสสาวะพิการไม่ปกติ 
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์   : ขลู่มีสารประเภทเกลือแร่  เช่น " โซเดียม  คอลไรด์ "  แต่ไม่พบการรายงานการศึกษาทางเภสัชวิทยา  กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์  ศึกษาพบว่าไม่มีพิษเฉียบพลันในหนูถีบจักร
วิธีใช้  : ใช้เป็นยาแก้อาการขัดเบา  วันละ 1 กำมือ  (ใช้ใบสดหนัก 40-50 กรัมแห้งหนัก 15-20 กรัม)  หั่นเป็นชิ้น  ต้มกับน้ำดื่ม  วันละ 3 ครั้ง  ก่อนอาหาร  ครั้งละ 1 ถ้วยชา  (หรือ 75 มิลลิลิตร)
คุณค่าด้านอาหาร  : ใบอ่อนใช้รับประทานเป็นผักจิ้มน้ำพริกได้  เนื่องจากอยู่ในบริเวณที่น้ำเค็มถึงจึงพลว่าในใบขลู่มีเกลือแร่อยู่อีกด้วย


ที่มา  : รักษาโรค ด้วยสมุนไพร " ยุวดี  จอมพิทักษ์ "